Najčešće pitanje koje se postavlja i oko kojeg se vode mnogobrojne rasprave je vezano za apsorpciju proteina, tj.količinu proteina koja se može svariti i onu koja se može iskoristiti za proteinsku sintezu „mišićnih proteina“. Da, ljudsko tijelo ima limite, ali ljudsko tijelo je sposobno na prilagođavanje, tj. adaptaciju na postojeće uslove, odnosno prilagođavanje zahtjevima koji se pred njega nameću, naravno sa vremenom.

Proces varenja proteina započinje u usnoj duplji, gdje hrana dospjeva u kontakt sa pljuvačkom i zubima kao osnovnim sredstvom za mehaničku obradu hrane.

Podsjetimo da je za dobro i svrsishodno varenje nepohodno hranu „prožvakati“ oko 30 puta. Koliko nas to pravilo poštuje?

Sažvakana hrana stiže do želuca gdje dospjeva u kontakt sa HCl( hlorovodonična, želudačna kiselina), koja omogućava denaturaciju proteina, kao inicijalni proces njihove dalje razgradnje. Kisela želudačna sredina je neophodna i za aktivaciju pepsina (proteolitički enzim) koji razlaže denaturisane proteine do „dužih“ peptida ( lanci amino kiselina).

Prije nego što krenemo dalje, napomenimo da unos vode može smanjiti „kiselost“ želudačnog sadržaja i omesti „želudačni dio“ proces varenja, dakle, unos vode ograničiti na 15 minuta prije obroka i do sat vremena poslije obroka.

Svareni sadržaj stiže do dvanaestopalačnog crijeva, gdje dospjeva u kontakt sa žuči i pankreasnim enzimima i dalje nastavlja putem resorpcije u ostalim dijelovima tankog crijeva.

Ne treba potcjenjivati ni uticaj stepena aktivnosti i „količine“ pankreasnih enzima, na efikasnost procesa varenja proteina.

Proteini su dakle razloženi do nivoa „kratkolančanih“ peptida( sa po nekoliko amino kiselina), na nivou epitelnih ćelija crijeva se peptidi definitivno razlažu do „slobodnih amino kiselina“ i tako „većinski“ ulaze u krv i od procesa varenja dolazimo do faze resorpcije. Dakle, „svareni sadržaj“ ulazi u krv i preko sistema vene porte dospjeva do jetre, odakle se vrši dalje usmjerenje amino kiselina do svog odredišta ili dio stiže direktno krvlju do „gladnih“ ćelija.